Na lange tijd weer eens onze directe buren in Vianen ontvangen, de laatste keer waren we een jaar of wat geleden daar in ’t stadje zelf. Het begon nu allemaal zoals verwacht, rustige opbouw en aftasten waar de zwaktes lagen. En ongeveer in dezelfde opstelling waarmee wij in de vorige twee wedstrijden redelijk succesvol waren. Dus aan bord 1 Hans Grundeler die zich met zwart goed opstelde en eigenlijk geen moment in gevaar was; in betere stelling leek het hem toch beter remise te maken al zag hij winstkansen na afloop. Leo kwam al snel in een eindspel zonder dames terecht en won verdienstelijk na een soort loopgravenoorlog. Moet je van houden. Ben verwisselde op de 3^e zet in een damegambiet opstelling de paarden (Pd7 i.p.v. het normale Pf6) en kwam na cxd positioneel meteen onhandig te staan. Herstel leek mogelijk met een penning van Pc3 met de dame op a5 en zijn paard op e4 maar liet een resultaat lopen door een “gat”op c6 te creëren. En daar kroop na lang zwoegen het ei dus weer in het rek. Arjan speelde weer overtuigend en gedegen, al zat winst er ditmaal niet in, maar de remise bracht ons dichter bij het doel, evenals die van Wouter in een op het oog agressief aandoende eindstelling van zware stukken, ‘t leek net of de oorlog nog moest beginnen en dat beide partijen terugschrokken voor de gevolgen. Inmiddels had Wim een zeer goede opstelling verprutst wat de kwaliteit kostte; de tegenstander had met een loper op d4 en een vrijpion op e3 alle initiatief wat hij niet meer uit handen gaf. Aan bord 8 zat Fereydoun in alle rust zijn partij op te zetten en te winnen. Niet (te) snel dit keer, en kwam slechts een pion voor. Maar die wist hij fraai te verzilveren door een meerderheid op de damevleugel.

Het klapstuk van de avond was te aanschouwen bij Manfred die als laatste een moeilijk D+P tegen D+L eindspel met een pion meer op de damevleugel moest (zien te) winnen; want alleen dan zou de zege een feit zijn. Hij deed dat bewonderenswaardig (kalm), wist de dames te ruilen (anders blijf je met mogelijk vervelende schaakjes zitten) waarna het paard zoals zo vaak winnend tegen de loper bleek te zijn. Heel mooi, dat gedeelte kan in ieder geval zo de boekjes in.

Al met al een zeer tevredenstellende avond. De volgende wedstrijd gaat op 17 januari uit tegen Rivierenland 3, geen onbekende; wij dichten ons na de resultaten tot nu toe enige kansen toe al blijft het opletten. Speel dus kalm en ontwikkel je eerst goed (rokeren!) alvorens diepgaande winstkansen te (willen) onderzoeken!

De mist van de afgelopen dagen was gelukkig opgetrokken - dus zonder problemen de weg op - maar de mist bleef tijdens de wedstrijd nog een tijdje hangen. We hadden ons een redelijke kans toegedicht zeker na een 3-1 voorsprong rond half elf waarbij de staart van onze ploeg krachtig van zich liet horen. De slotfase bracht echter een zware strijd tussen vooral het 1^e en 3^e bord, daar zouden de beslissingen vallen bij een stand van 3-3.

Tot dat moment zagen we hoe Feridon al vrij snel voordeel behaalde, een stuk en daarmee de wedstrijd won; Wouter niet in zijn spel kwam en roemloos ten onder ging, Arjan in zijn Franse partij het centrum alras in de houdgreep had en het punt binnensleepte, en Ben niet in zijn spel wist te komen, opgesloten raakte en tenslotte een pion en daarmee het ei inleverde. Bram intussen een fraaie stelling had bereikt en met Dc2 en Ld3 plus een stevig centraal fundament, ruim voldoende voor de winst. We ongeveer hetzelfde zagen bij Manfred met zijn Colle opening, waarbij in dit geval doorbraak in het centrum met e4 de leidraad is. Hij speelde echter c4 en begaf zich daarmee op mistige paden, en uiteindelijk een doodlopende weg. Hans en Leo bleven over en beiden stonden niet op winst, nog op verlies. Hans had tot dan bewonderenswaardig tegenspel geboden tegen een op papier sterkere speler maar loodste zich met bekeken afruil en naar een eindspel met een e5,f4 pionnen structuur gesteund door een ijzersterke dameloper en de rest van de pionnen op wit. Zwart kon zijn dameloper niet ontplooien ook omdat al zijn pionnen op zwart stonden, de beide koningen stonden wel bij elkaar in de buurt in ´t centrum maar konden niets uitrichten. Meestal is een eindspel met lopers van ongelijke kleur remise maar hier was dat ook het geval met de gelijke vanwege die pionnenstructuur. Een remise was het welverdiende resultaat. Leo had geen vuist kunnen maken van zijn spel en kabbelde naar een volkomen gelijke stand waar zwart wel doorheen probeerde te prikken maar dat zou verliesmogelijkheden hebben geboden. Te elfder ure werd ook hier tot remise besloten waarmee het gelijke spel een feit was. Het resultaat was er uiteindelijk naar, maar er had meer voor ons ingezeten als de vorm er voor enkele spelers een beetje meer aanwezig was geweest.

Goede vooruitzichten desalniettemin, de volgende ronde gaat thuis tegen Vianen 2, een streekderby die we na de behaalde resultaten tot nu toe met vertrouwen tegemoet moeten kunnen zien.

*********************************************************************************************************

De eerste bondswedstrijd van het seizoen en meteen tegen een van de sterksten, t.w. het uit de 1^e klasse gedegradeerde tweede van De Rode Loper. Welnu, dat werd al met al een aardige verrassing. Onze boys, niet gehinderd door deze kennis, speelden allen onvervaard erop los, en haalden om half twaalf de winst binnen. Dat gebeurde door de laatste nog uit te spelen partij van Wim Huijbregts. Die had zijn vertrouwde Göring gambiet van het Siciliaans laten varen (1. e4 c5 2. d4 cxd 3. c3) en gekozen voor het strategische c4, g3 en Lg2. Dat betekent zwaar spel, maar Wim kwam er met fors voordeel uit en besliste in een ver eindspel zeer fraai met een kwaliteitsoffer waardoor promotie van de b-pion niet meer kon worden tegengehouden.

Maar de prestaties van de anderen was er niet minder om. Marco, Manfred en Hans speelden ongeveer in dezelfde stijl, positioneel manoeuvreren zeg maar die tot minimaal gelijkspel leidden en Marco en Manfred een halfje opleverden. Hans de kansrijkste maar die ging ineens door zijn vlag, hoewel vlag dat is met die digitale klokken gewoon erop letten dat je als de 1.45 uur bijna voorbij zijn je wel de 40^e zet moet hebben gedaan, net als analoog alleen zonder vlaggetje om te helpen. Bij de beginstand op de digitale staat ook 1.45. Hans dacht nog een kwartier te hebben wat verklaart dat hij in de laatste minuten na de 38^e zet of zo rustig ging zitten nadenken. Hierbij vergetend dat de klok zelf met die 15 minuten komt na de 40^e zet, je ziet dan 15.00 op het display verschijnen. De tegenstander zag het allemaal met stijgende verbazing gebeuren, en zei met een vette lach: uw vlag is gevallen….

De tweede nul die avond kwam van secretaris Ben die na uren redelijk goed spel met f5 een minder goede zet deed en daardoor positioneel in de verdrukking kwam, het verlies kwam laat maar wel zeker via de damevleugel; daarbij bleek opnieuw dat een wit paard in het eindspel sterker is dan een zwarte loper. Arjan die met zijn Franse verdediging ruimte-overwicht verloor en een dreigende centrumaanval met opgerukte pionnen en zware stukken op zich zag afkomen, pareerde e.e.a. buitengewoon en wist de remisehaven te bereiken.

Leo kon zijn behandeling tegen de Sicilaanse draak weer eens van stal halen en ging met f3,g4,h5 op de koning af. Uiteindelijk besliste het centrum waar een paard op e7 ondersteund door pi d6 de stelling in een dodelijke greep hield. Een fraaie zege, ook van Fereydoun

die met al zijn lichte stukken op de koning afsnelde en daar maar een half uur voor nodig had terwijl zwart vrijwel alle tijd had verbruikt; te weinig om de stelling nog te redden. Het vallen van de vlag maakte een eind aan zijn lijden.

Al met al een verdiende zege, die goede hoop geeft ons meer dan voldoende te handhaven in deze klasse. Volgende tegenstander is op 22 november uit bij de Doredenkers 1 in Wijk bij Duurstede.